Við erum með 280 kindur á fóðrum yfir veturinn. Fullorðnar, gemsa og hrúta. Allt okkar fé er kollótt nema ein sem er ferhyrnd. Allar kindurnar okkar og hrútarnir eru nefndar. Okkar markmið er að vera með fé sem skilar góðum afurðum, en eru fyrst og fremst frekar rólegar – án þess að vera frekar, góðar mæður, heilsuhraustar og vel mjólkandi með fallega og mikla ull í hreinum litum. Eins og aðrar skepnur eru kindurnar jafnmisjafnar og þær eru margar og sumar verða miklar uppáhaldsskepnur út af misjöfnum ástæðum. Hrúturinn Dregill er einn þeirra. Hann er reyndar fallinn núna, en þegar hann var á lífi var hann alltaf til í knús og klapp, klór á bak við eyrun eða smá bygghrúgu úr lófa. Aldrei setti hann í okkur hausinn eða heimtaði meira klapp með frekju. Bara blíður og ljúfur. Dætur hans eru margar með þennan rólyndiseiginleika.

Bríet

Bríet er nefnd í höfuðið á kjarnakonunni Bríeti Bjarnhéðinsdóttur. Hún er eins og nafna hennar, ákveðin, útsjónarsöm og fer ótroðnar slóðir. Hún er fædd 2015 og því ekki gömul, en ákaflega frjósöm og hugsar vel um lömbin sín. Hún er ekki kelirófa, en leggur traust sitt á fjárhirðinn ef eitthvað er átt við hana.

Snerpa

Þessar eru magnaðar. Þær eru 6 mánaða þegar myndin er tekin. Sú lengst til vinstri var ofsalega stygg,- ef einhver kom inn í stíu, þá stökk hún upp á hinar kindurnar og hljóp ofan á þeim. Því miður lifði hún ekki nema eitt ár. Hún hét Hnáta. Sú lengst til hægri er búin að eiga tvö lömb með feldhrút og skilaði þeim hrokkinhærðum og fallegum. Hún heitir Gná. Þessi í miðjunni er drottningin. Hún náðist á skemmtilega mynd sem ég setti á póstkort og er svo sannarlega virðulegur fulltrúi okkar bús. Frábær móðir, frjósöm og mjólkar vel. Fer fyrir hópnum í leit að góðum högum og er róleg og virðuleg í húsi. Hún heitir Snerpa.

Framtíð. Hulda Brynjólfsdóttir málaði.

Þegar við Tyrfingur byrjuðum búskap var kind á bænum númer 7002, fædd 2007. Hún hét ekki neitt, en um haustið var hún með tvær fallegar dætur sem báðar voru settar á. Mér finnst kindur þurfa að hafa nafn og því var sest við að gefa öllum kindunum nafn. Þessi kind var nefnd Framtíð af því hún var með svo falleg lömb og dætur hennar Sól og Fiðla.

Framtíð var mögnuð kind. Hún átti alltaf tvö eða þrjú lömb sem skiluðu sér feikna væn af fjalli og oftast sett á til lífs. Dætur hennar eru líka magnaðar og Sól dóttir hennar á 7 dætur á lífi auk þess að vera lifandi sjálf 8 ára gömul og gengur nú með 3 lömb. Framtíð var ekki mjög spök og vildi lítið tala við manninn, en róleg í húsi og fór lítið fyrir henni. Ekki að monta sig yfir því að vera besta kindin í húsinu. Þegar hún var felld, ákvað ég að mála mynd af henni á fjárhúsvegginn til minningar og til fyrirmyndar fyrir hinar kindurnar,- svo segi ég þeim reglulega að svona eigi góðar kindur að vera. – Engin pressa. Einn hrútur var settur á undan henni og sonur hans fékk blupverðlaun síðasta haust, sem eru gefin fyrir hæstu blupeinkunn á okkar svæði – Rangárvallasýslu. Hann var þar í 3. sæti. Sá hét Stimpill. Í dag eru flestar okkar kindur á einn eða annan hátt komnar út af Framtíð.

Ein af uppáhaldskindunum mínum er Efasemd. Hún var sett á til lífs eftir miklar vangaveltur, því mamma hennar var ekki sérstök afurðaær.
En þvílík kind.
Hún hefur svo mikinn karakter, auk þess að vera betri en mamma hennar á allan hátt.
Hér er hún að sníkja betra hey hjá mér og fær klapp fyrir að vera til.

 

 

error: Content is protected !!